Sneller weer aan het werk met graded activity

Graded Activity


Uitgangspunt van de studie was dat hoe meer aandacht je schenkt aan deze pijn, hoe groter de kans is dat het erger wordt. Om deze hypothese te toetsen, besloten de onderzoekers tot een gedragsgeoriënteerde studie, waarbij het accent niet ligt op de pijn of beperkingen van de patiënt, maar op datgene wat hij nog wel kan. Daarom werd gekozen voor een stapsgewijs opgebouwd fysiek oefenprogramma, een graded activity.

Voor patiënten met lage rugklachten is beweging onverenigbaar met pijn. Bedoeling van de studie was aan te tonen dat je met pijn nog goed kunt bewegen. De deelnemers, allen KLM-medewerkers die wegens lage rugpijn ziek thuis zaten, werden verdeeld in een experimentele groep en een controlegroep. De experimentele groep, bestaande uit zevenenzestig deelnemers, nam deel aan de graded activity. De controlegroep, eveneens zevenenzestig deelnemers, kreeg de gewone zorg. Het programma bestaat deels uit eenvoudige bewegingsoefeningen, en deels uit oefeningen waarin fysiek zware werksituaties, zoals het tillen van koffers, worden gesimuleerd. De interventie begint met oefeningen die weinig inspanning vergen, waarna de belasting geleidelijk wordt opgevoerd. De deelnemers moet zich exact aan de interventie houden, pijn of geen pijn.

Belangrijkste uitkomst van de interventie is dat de verzuimperiode van deelnemers uit de experimentele groep aanzienlijk korter is dan van deelnemers uit de usual care groep. De eerste groep ging gemiddeld weer na 86 dagen aan het werk, de tweede groep gemiddeld na 129 dagen, terwijl de pijnbeleving in beide groepen gelijk bleef. Bovendien daalt de ‘bewegingsvrees’ bij de deelnemers uit de experimentele groep. Patiënten met chronische klachten die niet medisch verklaard kunnen worden, blijken veel baat te hebben bij een driedaagse training. Deze training vergroot hun lichamelijk en geestelijk bewustzijn. Nadat zij het programma hebben gevolgd, zijn zij beter in staat zichzelf te redden. Zij gebruiken bovendien minder medicijnen, bezoeken minder vaak hun huisarts en hebben een lager ziekteverzuim. Dat blijkt uit een onderzoek aan de Rijksuniversiteit Groningen.

Chronische Aspecifieke Lichamelijke Klachten zijn medisch onverklaarde klachten, waar mensen langer dan drie maanden last van ondervinden. Ze worden ook wel stressgerelateerde klachten genoemd. Het gaat hierbij om klachten als overspanning, oververmoeidheid, burnout, rugklachten en RSI. Een driedaagse training vergroot het bewustzijn van patiënten van hun patronen in het omgaan met dagelijkse stress. Zij herkennen en erkennen eerder hun eigen grenzen. Hierdoor kunnen zij beter en sneller reageren op verstoringen in hun balans tussen lichamelijke en psychische belastbaarheid.

120 mensen die deze training hebben gevolgd werden op drie momenten onderzocht. Deelnemers vulden zowel twee maanden als twaalf maanden na de training vragenlijsten in. Zowel op korte termijn als op lange termijn bleek de training effect te hebben.

90% van de deelnemers gaf aan hun vooraf gestelde doelen te hebben gehaald. Doordat hun zelfvertrouwen was gestegen, was hun zelfredzaamheid eveneens vergroot. De deelnemers gebruikten minder medicijnen en gingen minder vaak naar de huisarts of bedrijfsarts als voor de training. Zij konden zich ook beter ontspannen; hierdoor daalde hun ziekteverzuim en konden enkele deelnemers vanuit de WAO weer in het arbeidsproces reïntegreren. Deze effecten bleken na twaalf maanden nog sterker aanwezig dan na twee maanden. Dit duidt op een blijvende gedragsverandering van de deelnemers, die de kwaliteit van leven ten goede komt.



Geplaatst op: zaterdag 24 januari 2009